Natuurreis naar Lesbos.

Dag 1: Zaterdag 10 april 2004: Heenreis Zaventem-Lesbos…Vatera.

Om 9u waren de laatsten paraat in Zaventem.

Met wat gebiep en na wat fouilleren passeerden we de rijkswachtcontrole… Brigitte en Antoon moesten zelfs even uit de bergschoenen…

De vlucht tot Athene verliep vlekkeloos. Geen turbulenties, maar ook voor de raamzitters was er weinig te zien: we vlogen over de volledige afstand boven de wolken…’t Zoniënbos was zowat ’t laatste wat zichtbaar was.

Stipt op tijd landden we in Athene.

Hellas air-lines mag er wezen en de middagmaaltijd op ’t vliegtuig was degelijk. Een fruitsapje als aperitief opgediend met een minizakje zoutkoekjes, een biertje of wijntje naar keuze bij ’t middageten en een gebakje als dessert met koffie of thee en een klein cacaolikeurtje tot slot.

Het inchecken in Athene leverde weerom het nodige gebiep op … de handtelescoop van Jacques Dejans heeft een weinig gekende vorm en moest dan ook uit de handbagage… het toestel werd van kop tot teen besnuisterd, maar de merknaam voldeed…

Na een vlucht van 35 minuten landden we in Mytilini, een klein luchthaventje. De valiezen waren er reeds terwijl Dirk en Jacques zich nog repten om de autosleutels van de ingehuurde minibusjes. Gedurende de ganse week konden we beschikken over 2 Citroën Jumpy’s. De bagageruimte was echter héél beperkt en amper voldoende voor onze handbagage. De andere valiezen gingen dan maar in een taxi. Marc vergezelde de valiezen in de Mercedes taxi.

Onderweg de eerste vogels: Turkse tortels, Bonte kraai, Boerenzwaluwen en Puttertjes werden herkend en zouden de ganse week erg talrijk van de partij blijven!

In de wegbermen bloeiden de planten weelderig: we waren in volle lente op Lesbos!

Dirk en Gust werden de vaste chauffeurs voor de twee minibusjes. Bij Gust fungeerden de beide Jacques’ als kaartlezers, ook al kon Gust gemakkelijk volgen met zijn spiksplinternieuwe busje: de kilometerteller vermeldde amper 97km!

Smalle dorpjes, enkele haarspeldbochten… geen nood, de ervaring van Gust liet toe dat hij probleemloos Dirk op de voet kon volgen.

Na een uurtje rijden namen we onze intrek in de appartementen te Vatera.

Onze gastvrouw werd Dimitra Balkizas.

Omdat er één kamer te weinig was voor de groep, logeerden Jacques en Marleen bij Maria, in ’t straatje naast het restaurant waar ’s avonds gegeten werd.

Een Engelse groep vogel- en plantenkijkers, op reis met Honey-birds, kwamen er ook elke avond eten.

Het eerste avondmaal begon met een typisch Grieks voorgerecht: gevulde wijnbladeren. De hoofdschotel was een stoofpotje van varkensgebraad met rijst en een zoet dubbel dessertje smaakte na deze reisdag. De witte of rode wijn werd geproefd en al dan niet goed bevonden.

Elke avond rekende Jacques de avondmaaltijd af: met €13,5 per persoon, drank inbegrepen, bleven we binnen de vooropgestelde kostprijs!

Dag 2: Zondag 11 april 2004.

Voormiddagwandeling vanuit Vatera.

Het stranddorp Vatera, op de zuidkust van Lesbos, nabij de oostelijke inham van de baai van Kalloni, lijkt één grote bouwwerf. Zonder al te veel ruimtelijke ordening trekt men er tal van gebouwen op ten behoeve van het strandtoerisme. Alle percelen worden kriskras bebouwd en aan een degelijk stratenplan wordt helemaal géén aandacht besteed.

’t Is warm (23°C tot 25°C), een zachte wind maakt het echter dat het heerlijk wandelen is zodat we er ’s avonds allemaal als kreeften bijlopen.

De voormiddag begint met aandacht voor de zwaluwen waarbij de Roodstuitzwaluw onderscheiden wordt van huis- en boerenzwaluw. De drie soorten mogen als talrijk aanwezig beschouwd worden op dit moment in het dorpscentrum.

De zang van de grauwe gors lokt ons een aardeweggetje in… en tal van planten zoals blauw walstro en blauw guichelheil kennen we vanuit de Belgische kalkstreek.

We zien ook een paarsgekleurde anemoon en tal van andere bloeiende planten zoals de blauwe (paarse?) morgenster. Jacqueline belooft in te staan voor een plantenlijst (orchideeën inclusief).

We volgen de aardeweg tot aan de stortplaats en maken dan rechtsomkeer.

De voorlopers zien en horen ook nog een Cirlgors en een Blauwe rotslijster. De achterblijvers ontdekken een Baardgrasmus. In deze buurt zijn er 3 koppeltjes van deze soort aanwezig …dit blijkt uit de morgenuitstapjes van de volgende dagen…

Ook een zeldzame vlinder …. Lijkt hier algemeen op dit tijdstip van het jaar. Lucien achtervolgt het diertje en weet enkele exemplaren te fotograferen.

Bij het kanaal ontdekken we een 25-tal zonnende Kaspische beekschildpadden.

Van op de brug zien we een Kleine zilverreiger, een Kleine plevier, een mannetje Balkan gele kwikstaart en een porseleinhoen. Ook een reuze-smaragdhagedis met een nieuwe staart laat zich door de telescoop langdurig bewonderen.

Hierna volgen we het afwateringskanaal richting zee. Via een sprongetje over dit smalle afwateringskanaal We bereiken we met droge voeten de kustlijn en gaan we de hoogte in. Van hieruit lijkt Vatera prachtig!

We genieten nog van een vogelmelksoort, een anemoon en een bloeiende heester: die Middellandse zeeflora is en blijft moeilijk te determineren… we missen Karel De Waele!

Op de middag keren we terug naar onze verblijfplaats waar een picknick met water, kaas en tomaatjes en de onvermijdelijke olijven (in 2 kleuren en smaken) op ons wacht.

Een zachtgekookt paaseitje kleurt onze vingers rozerood als herinnering aan Jezus’ kruisdood op deze paaszondag.

Nog voor de middagtocht biedt Jacques een eerste orchidee aan: vlakbij onze slaapplaats langs de straat: de Ophrys silica, een orchideeënsoort nauwverwant met de Gele oprhys (Ophrys lútea).